“ช่วงแรกยอมรับเลยว่าเครียดมาก ยิ่งติดยาเสพติดด้วย ก็จะมีอาการเพลียโดยเฉพาะช่วง 2-3 อาทิตย์แรกที่ถึงกับมีอาการน็อกเลย แถมต้องปรับตัวกับความเบียดเสียด และห้องน้ำแบบเปิด แต่เมื่อผ่านหลักเดือนไปได้ ก็เริ่มชินขึ้น ตื่นเช้า อาบน้ำ กินข้าว เข้ากองงาน เป็นกิจวัตรประจำวัน” เธอเล่าชีวิตในเรือนจำ

ข้อมูลจาก World Prison Brief ระบุว่า เรือนจำในประเทศไทยเผชิญกับภาวะนักโทษล้นคุก จัดอยู่ในอันดับที่ 6 ของโลก และเกือบ 80% ของผู้ต้องขังมีความผิดเกี่ยวข้องกับคดียาเสพติด

เมื่อครบกำหนดโทษ ศันสนีย์ได้สัมผัสรสชาติของเสรีภาพอีกครั้ง โชคดี เธอยังมีครอบครัวและมิตรสหายช่วยฝากฝังให้ทำงาน เธอจึงได้ประกอบสัมมาชีพอีกครั้งในฐานะพนักงานห้าง แต่ด้วยความเป็นวัยรุ่น การทำงานประจำเข้างาน 8 โมงเช้า เลิกงาน 5 โมงเย็น ทำให้เกิดความเบื่อหน่ายได้ง่าย ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับเพื่อนกลุ่มเดิมทักทายมาพอดี เธอจึงหวนกลับไปสู่วงจรยาเสพติดอีกครั้ง จนถูกพิพากษาจำคุกเป็นเวลา 6 ปี และหวนกลับสู่เรือนจำเป็นครั้งที่ 2

“สำหรับครั้งที่ 2 ของการเข้าเรือนจำนี้ ไม่มีแล้วความกลัว แต่กลับเป็นความกังวลมากกว่า” ศันสนีย์กล่าว พร้อมอธิบายเสริมว่า ความกังวลในที่นี้คือ ความกังวลในอนาคต ชีวิตหลังพ้นโทษที่อายุขึ้นหลัก 30 แล้ว แต่ยังชีวิตยังไม่เป็นชิ้นเป็นอัน ทำให้การใช้ชีวิตในเรือนจำครั้งนี้เปลี่ยนไป